Art Άρθρα

Τα μυστικά της Μόνα Λίζα

0 Love this post.1
Τα μυστικά της Μόνα Λϊζα
Τα μυστικά της Μόνα Λϊζα
Ίσως ο πιο πολυσυζητημένος πίνακας όλων των εποχών, εκλάπη, ξαναβρέθηκε, έγινε κεντρικό θέμα αμέτρητων θεωριών συνομωσίας, συζητήσεων περί του μοντέλου και της διάθεσής του, μετατράπηκε σε καρικατούρα… Όλα αυτά για έναν πίνακα 77×53 εκατοστά που όμως δεν είναι καθόλου τυχαίος.

 

Η Mona Lisa, ο πιο αναγνωρίσιμος και πολυσυζητημένος πίνακας του Leonardo da Vinci δημιουργήθηκε με λάδι πάνω σε ξύλο λεύκας και όχι μουσαμά όπως πολλοί πιστεύουν. Αυτό δεν είναι καθόλου περίεργο αφού στην Ιταλία το ξύλο και ιδιαίτερα η λεύκα χρησιμοποιήθηκε ευρέως σαν επιφάνεια ζωγραφικής.

Ο Leonardo da Vinci ξεκίνησε να ζωγραφίζει τον πίνακα στην Φλωρεντία το 1503 ή το 1504 αλλά δεν τον τελείωσε τότε. Τον άφησε ημιτελή μέχρι το 1519 οπότε και τον ολοκλήρωσε στην Γαλλία μετά την μετακόμισή του εκεί.

Η Mona Lisa αγοράστηκε για 4.000 Écu (χρυσό νόμισμα της εποχής) από τον Φρανσουά Α’ ο οποίος το έδωσε στο Λουί ΙΣΤ’ που τον πήρε μαζί του στις Βερσαλλίες. Τελικά, κατέληξε στο Λούβρο μετά την Γαλλική Επανάσταση.

Μερικοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι το τοπίο που κοσμεί το φόντο της Mona Lisa είναι εμπνευσμένο από κινέζικους πίνακες όμως δεν υπάρχουν στοιχεία που να το αποδεικνύουν αυτό. Επίσης σαφή στοιχεία δεν υπάρχουν και για τις διάφορες προσπάθειες ταυτοποίησης του τοπίου με υπαρκτά σημεία στην Ευρώπη.

Πολλά και διάφορα έχουν ειπωθεί για την ταυτότητα, την κατάσταση και την διάθεση της Mona Lisa. Ο πίνακας πήρε το όνομά του από τη Lisa del Giocondo, της οικογένειας Gherardini της Φλωρεντίας και της Τοσκάνης η οποία ήταν σύζυγος του πλούσιου Φλωρεντιανού εμπόρου μεταξιού rancesco del Giocondo. Ενώ αυτή είναι η επικρατούσα θεωρία, πολλοί υποστηρίζουν ότι τελικά η Lisa del Giocondo υπήρξε μοντέλο για άλλον πίνακα και όχι γι’ αυτό. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της γυναίκας και διάφορες θεωρίες που βασίζονται στις ανησυχίες και τις ιδιαιτερότητες του da Vinci έχουν καταλήξει σε συμπεράσματα όπως ότι η Mona Lisa είναι ο ίδιος ο ζωγράφος σε θηλυκή έκδοση ή ότι πρόκειται για μια ερμαφρόδιτη φιγούρα γεμάτη συμβολισμούς.
Τα χέρια της γυναίκας που είναι σταυρωμένα μπροστά στην κοιλιά της μαζί με μια υποψία αραχνοΰφαντου υφάσματος πάνω από τα ρούχα της (είδος υφάσματος που χρησιμοποιούταν στα ρούχα εγκυμοσύνης της εποχής) έχουν γεννήσει τη θεωρία ότι η Mona Lisa ήταν έγκυος.
Διάσημο ακόμα έχει γίνει το χαμόγελό της το οποίο είναι αμφιλεγόμενο ακόμα και αν ήταν χαμόγελο. Ο συνδυασμός των σκιών και των θολών τελειωμάτων που χαρακτηρίζουν την τεχνική «σφουμάτο» του da Vinci, έχουν δημιουργήσει ένα αποτέλεσμα εντυπωσιακό, αφού το μοντέλο φαίνεται να χαμογελάει όταν το κοιτάμε από μακριά και να μην χαμογελάει όταν το κοιτάμε από κοντά. Πάντως η πιο διαδεδομένη φήμη είναι ότι η Mona Lisa είχε… πονόδοντο. Μέχρι και ο Sigmund Freud προβληματίστηκε από το αινιγματικό χαμόγελο και τελικά απεφάνθη ότι το χαμόγελό της είναι παραπομπή στη μητέρα του Leonardo da Vinci.

Η Mona Lisa όπως προείπαμε, μεταφέρθηκε στο Λούβρο μετά της Γαλλική Επανάσταση. Εκεί βρίσκεται και σήμερα όμως ενδιάμεσα πέρασε από κάποιες περιπέτειες. Στις 21 Αυγούστου του 1911 ο πίνακας κλάπηκε και το ενδιαφέρον είναι ότι το γεγονός αυτό έδωσε έμφαση στην φήμη του. Την επόμενη μέρα, ο ζωγράφος Louis Béroud ανακάλυψε την απώλεια. Το τμήμα ασφαλείας θεώρησε ότι ο πίνακας είχε μεταφερθεί για να φωτογραφηθεί για τις διαφημιστικές ανάγκες του μουσείου. Λίγες ώρες αργότερα ο ζωγράφος ξανακοίταξε αν είχε επιστρέψει το έργο όμως ήταν άφαντο και ο φωτογράφοι που τελικά ερωτήθηκαν δεν ήξεραν τίποτα. Το μουσείο έκλεισε για μία ολόκληρη βδομάδα για να διεξαχθούν έρευνες για την κλοπή. Κατηγορήθηκε ο Γάλλος ποιητής Guillaume Apollinaire ο οποίος συνελήφθη και φυλακίστηκε. Ο Apollinaire προσπάθησε να εμπλέξει και τον Pablo Picasso για τον οποίο ήδη είχε υπάρξει υπόνοια όμως και οι δύο αργότερα αθωώθηκαν.
Ο πίνακας θεωρούταν χαμένος για πάντα όμως δύο χρόνια αργότερα επρόκειτο να βρεθεί. Ο υπάλληλος του Λούβρου Vincenzo Peruggia ο Ιταλός που έτρεφε ιδιαίτερη αγάπη για την πατρίδα του, θεωρούσε ότι τα έργα του da Vinci έπρεπε να επιστρέψουν στην Ιταλία και να εκτεθούν σε μουσεία εκεί. Επίσης, πέρα από τις ιδέες του, πιθανόν σκεφτόταν και την τσέπη του, αφού λέγετε ότι είχε συνεννοηθεί με κάποιον φίλο του να πουλήσουν αντίγραφα τα οποία εν τω μεταξύ είχαν πάρει αξία λόγω της κλοπής. Αφού κράτησε τον πίνακα δύο χρόνια στο σπίτι του, προσπάθησε να τον πουλήσει στους υπεύθυνους της Uffizi Gallery στην Φλωρεντία. Ο Peruggia ευνοήθηκε από την πατριωτική του πρόθεση και εξέτισε μόνο 6 μηνών ποινή, ενώ ο πίνακας εκτέθηκε σε όλη την Ιταλία και στη συνέχεια επέστρεψε στο Λούβρο.
Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο πίνακας απομακρύνθηκε για άλλη μια φορά από το Λούβρο για να προστατευτεί. Το 1956, το κάτω μέρος του πίνακα υπέστη σοβαρές ζημιές όταν ένα βάνδαλος έλουσε τον πίνακα με οξύ (!). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια ενός στρώματος χρωστικής κοντά στον αριστερό αγκώνα. Το σημείο αργότερα επαναχρωματίστηκε.
Ο πίνακας σήμερα προστατεύεται από αλεξίσφαιρο διαφανές υλικό.

Ο πίνακας πρωταγωνίστησε με τον δικό του τρόπο στο βιβλίο και την ταινία DaVinci Code. Η ιστορία ξεχειλίζει από θεωρίες συνωμοσίας που ταιριάζουν στο προφίλ που έχει χτιστεί για τον Leonardo da Vinci οι οποίες καταλήγουν στον διάσημο πίνακα.

Επειδή το ξύλο λεύκας διαστέλλεται και συστέλλεται με τις διακυμάνσεις υγρασίας ο πίνακας ταλαιπωρήθηκε και στράβωσε. Για να βελτιώσουν την κατάσταση του πίνακα μετά τις ταλαιπωρίες και του Β’ Παγκοσμίου πολέμου αλλά και για να προετοιμάσουν τον πίνακα για την τιμητική έκθεση των 500ων γενεθλίων του Leonardo da Vinci, επέλεξαν να τον πλαισιώσουν πιο ελαστικό κάδρο από βελανιδιά και οξιά το οποίο χρησιμοποιήθηκε μέσα από το διακοσμητικό κάδρο για αποφευχθεί η περαιτέρω παραμόρφωσή του. Το 1970, τα κομμάτια από οξιά αντικαταστάθηκαν από αντίστοιχα σφενδάμου, όταν δια πιστώθηκε ότι τα πρώτα είχαν προσβληθεί από έντομα. 2004 με 2005, μία ομάδα διατήρησης και μελέτης, αντικατέστησε με τη σειρά της τα κομμάτια σφενδάμου με άλλα από ξύλο πλάτανου και πρόσθετο μεταλλικό που χρησιμοποιείται για επιστημονικές μετρήσεις.
Από διακοσμητική άποψης, η Mona Lisa άλλαξε πολλά κάδρα όσο άλλαζε χέρια και εποχές. Μάλιστα οι άκρες του έχουν κοπεί τουλάχιστον μια φορά για να χωρέσει σε διαφορετικά κάδρα, όμως τα κομμάτια που αφαιρέθηκαν δεν ήταν ζωγραφισμένα.

Όσο χώρο και χρόνο κι αν αφιερώσουμε, όσο κι αν ψάξουμε, πάντα υπάρχει κάτι καινούριο να ανακαλύψουμε για τη Mona Lisa. Μυστήρια ή όχι, θα συνεχίσει να γοητεύει και να διχάζει και θα παραμένει πάντα εντυπωσιακή όπως άλλωστε ισχύει συνολικά για το έργο του Leonardo da Vinci.

Related

Σχεδιασμός λογότυπου και η σημασία του

Τι είναι το λογότυπο και σε τι χρησιμεύει;

Με ρωτάνε συχνά τι είναι το λογότυπο και ποιος ακριβώς ο λόγος να απευθυνθούν σε κάποιον γραφίστα για αυτό. Η απάντηση είναι απλή: το λογότυπο είναι η ταυτότητά σας. Όποια κι αν είναι η ασχολία […]

Love this post.2
Vincent Van Gogh - Ηλιοτρόπια

Ηλιοτρόπια – Βίνσεντ βαν Γκογκ

Ο Μάρτιος ήρθε, ο καιρός είναι καλός και γύρω μας, για την ώρα τουλάχιστον, μυρίζει άνοιξη! Κάπως έτσι καταλήξαμε σε ένα θέμα λουλουδάτο με έντονα χρώματα. Τα ηλιοτρόπια του Βαν Γκογκ. Για να καταλάβουμε όλα […]

Love this post.1

Email Marketing

Το email marketing αποτελεί ένα δυνατό εργαλείο για κάθε είδους επιχείρηση. Ανανέωση stock, νέα προϊόντα και υπηρεσίες, events, ακόμα κι αλλαγή έδρας, είναι θέματα για τα οποία θέλετε και μπορείτε να ενημερώσετε τους πελάτες σας. […]

Love this post.2

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Translate »
Αρέσει σε %d bloggers: